テキスト
Dirante la lastan vorton, li kuntiriĝis kiel infano, kiu nekuraĝe esprimas sian deziron, kaj la montran fingron li etendis al la pordo de la kabineto.
— Ĉu denove? — diris Mario, metante sian manon sur la anson de la pordo.
— Jam eĉ unu vorton mi ne diros plu pri tiu nigrokula diino, kiun, kiel mi vidas, vi simile al anĝelo gardanto ŝirmas per flugiloj de pia prizorgado! — ekkriis Aleĉjo, kaptante denove la manon de la kuzino; — sed vi prezentos min al ŝi, fratineto? Ĉu ne vere, vi prezentos?
— Mi ne havas eĉ la plej malgrandan intencon, — respondis Mario.
— Mia kara! mia ĉarma! mia sola! prezentu min al ŝi, kiam ŝi eniros ĉi tien! Diru: jen estas mia frato, modelo de ĉiuj ecoj kaj perfekteco, knabo bona….
— Kaj samtempe granda sentaŭgulo!
Kun la lastaj vortoj Mario eliris el la salono, Aleĉjo staris momenton apud la pordo, kvazaŭ ŝanceliĝante, ĉu li devas resti aŭ iri post la kuzino, poste li sin turnis sur la kalkano, stariĝis antaŭ la spegulo, ĝustigis la kravaton kaj frizon, ekmurmuretis kanteton, ĉesis murmureti, sur la fingroj de la piedoj aliris al la pordo de la kabineto kaj, iom forŝovinte la pordokurtenon, almetis la orelon al la pordo. Malantaŭ la pordo oni aŭdis la voĉon de la malgranda Jadvinjo:
— L’imparfait du subjonctif! mi forgesis, kiel oni devas skribi la trian personon. De kia verbotempo, sinjorino, oni devenigas l’imparfait du subjonctif?
Respondo venis ne tuj. Oni aŭdis transturnadon de la folietoj de libro. Videble la instruistino serĉis en libro la respondon, kiun ŝi devis doni al sia instruatino.
— Du passé défini de l’indicatif, — diris Marta post momento.
Aleĉjo rektiĝis, levis supren la okulojn kaj mallaŭte ripetis:
— De l’in-di-ca-tif! kia anĝela voĉeto!
En la kabineto denove regis silento. La lernantino videble estis okupita per skribado, kaj nur post kelka tempo ŝi lasis sin denove aŭdi:
— Batau! mi ne scias, sinjorino, kiel oni skribas bateau. E-a-u aŭ a-u?
Estis nenia respondo, la instruistino silentis.
— Ho! — diris Aleĉjo al si mem, — iel malfacile iras la afero ĉe mia diino! videble ŝi ne scias, kion respondi al la demando de tiu malgranda saĝulaĉino… aŭ eble ŝi revas… ha!
Sur la fingroj de la piedoj li foriris de la pordo kaj stariĝis ĉe la fenestro; sed apenaŭ li ekrigardis tra la vitro sur la multehoman kaj multemovan straton, li ekkriis:
— Kion mi vidas! fraŭlino Malvino jam tiel frue estas en la urbo. Mi kuras, flugas, rapidas!
Tion dirante, li efektive kuris al la pordo kaj, malfermante ĝin per forta puŝo, renkontiĝis okulo al okulo kun Mario, kiu revenis en la salonon.
— Pro Dio, — diris la mastrino, retirante sin al la antaŭĉambro, — kien do vi tiel flugas? Ĉu al la oficejo?
— Mi vidis tra la fenestro fraŭlinon Malvinon, — respondis la juna homo, rapide surmetante la palton, — ŝi iris al la placo de Krasinski, certe al la magazenoj, por fari aĉetojn. Mi devas ja tie nepre esti kun ŝi….
— Ĉu vi timas, ke fraŭlino Malvino eble elspezos tro multe da mono, se vi ŝin ne prizorgos?…
— La mono estas nenio! sed peceton de sia koro ŝi povas perdi en la vojo. Ĝis revido, Marinjo… salutu de mi la nigrokulan diinon….
La lastajn vortojn li elparolis jam sur la ŝtuparo.
Pli-malpli unu horon poste Marta eniris en sian ĉambreton en la mansardo. Forlasante ĝin, ŝi havis vizaĝon viglan, paŝon facilan, kun rideto ŝi alpremis al la koro kaj kisis sur la frunto la malgrandan filineton, instruante ŝin, kiel ŝi, en la tempo de ŝia forestado, devas ludi kun sia pupo kaj kun la du kriplaj seĝoj, kiuj servis al la pupo kiel lito kaj lulilo; ŝi revenis per malrapidaj paŝoj, kun mallevitaj okuloj kaj kun esprimo de premanta enpensiĝo sur la vizaĝo. Al la salutaj ekkrioj kaj karesoj de la infano ŝi respondis per apenaŭ tuŝanta, silenta kiso. Janjo rigardis la patrinon per siaj grandaj inteligentaj okuloj.
訳
（TM）最後の言葉を言いながら、彼は自分の願いを思い切って言えない子供のように縮こまって人差し指を書斎の扉の方へ伸ばした。
「えー、もう一度？」ドアノブに手をかけながらマリオは言った。
「もう一言だってその黒い瞳の女神様のことは言わないわ、私が見るところあなたはその女性を敬虔な保護の翼をともなう守護天使のように見守るんでしょう！」アレーチョは再びいとこの手をつかんで叫んだ。「だけど彼女に僕を紹介するでしょう、お姉ちゃん？紹介しないわけじゃないでしょう？」
「私はほんのちょっぴりだってその気はないわ」マリオは答えた。
「僕の愛しい、素敵な、たった一人の（お姉さん！）彼女がここに入って来たら僕を紹介して！ こう言って；はい、私の弟ですよ、全てにおいて模範的で完璧で、良い男で・・
「そして同時に偉大なる役立たず者！」
最後の言葉と共にマリオはサロンを出て行った、アレーチョは少しの間ドアのそばに立っていた、残るべきか、いとこの後を追うか逡巡するかのように。その後、体を回して鏡の前に立ちネクタイと髪の毛をきちんとし、小歌をつぶやき始めた。つぶやきを止めつま先歩きで書斎のドアの方へ行った、そして、ドアのカーテンを少し押しやり、ドアに耳をくっつけた。ドアの後ろに小さなヤドヴィーニョの声が聞こえる。
「人称動詞をどうやって書けば良いのか忘れました。どの動詞時制から、先生、不完了接続詞を引き出さないといけなかったの？
答えはすぐには帰ってこなかった。本の紙片をめくる音が聞こえる。明らかに女教師は自身の生徒に与えねばならない答えを本の中で捜していた。
「直接法の過去形からです」ちょっとしてマルタは言った。
アレーチョは体を起こし目を挙げて小さく繰り返した。
「ちょく・せつ・ほう・の・かこ！」天使のさえずりだ！
書斎を再び静けさが支配した。生徒は書くことに忙しいのは明らかだ、そしてほんの少しの後、また彼女は聞いた「ボート！わからない、先生、どうやって ボート を書くのか、bateau.E-a-u それともa-u?
何の返事もなく教師は沈黙した。
「おやおや」アレーチョは独り言を言った、
「どうやら僕の女神は難儀しているようだぞ！彼女はあの小さなこまっしゃくれの質問の答えがわからないようだ。・・・それとも彼女、もしかしたら寝ているのか、おやおや！
つま先歩きで彼はドアの方に去り窓際に立った、しかしガラス越しに人込みと賑わいの通りを眺め始めるやいなや、彼は叫んだ；何を見ているんだ、マルヴィーノ嬢がもうこんなに早く町にいるなんて！ 僕は走るよ、飛ぶよ、急ぐんだ！そういいながら彼は実際にドアまで走って行き、強く押して開けて、サロンに戻ってきたマリオと目と目があった。
「おやまあ」マリオが控えの間に戻りながら言った。「どこへそんなに飛んでいくつもり？事務所へ？」
「窓からマルヴィーノ嬢をみたんだよ」急いでコートを着ながら青年は答えた。彼女はクラシンスキ広場へ行った、きっと買い物をするんで百貨店へいくんだ。僕は絶対そこで彼女と一緒にいなくちゃいけないんだ」
「あなたが気を付けてあげないとマルヴィーノ嬢がお金を使いすぎてしまうことを心配しているの？」
「お金じゃないんだよ！だけど彼女の心のひとかけらを道で無くすことなんだ。またねマリーニョ、黒い瞳の女神に僕からよろしくと。」
彼は最後の言葉をすでに階段の上から発した。
おおよそ一時間ほど後でマルタは屋根裏部屋の自分の部屋へ入っていった。
屋根裏部屋を後にしたその時マルタはイキイキした表情で足取りも軽く、微笑んで娘を抱きしめ額にキスをした。娘に自分の留守の間の事をこう伝えながら：留守の時は人形と二つのいびつな椅子と遊ぶように、椅子は人形のベッドやゆりかごになってなってくれるからねと。そしてマルタは重い足取りで帰宅した、伏せた目と物思いに沈んだ表情をして。子供の歓迎の叫びと愛撫に彼女はやっとのことで軽く静かなキスを返した。
ヤーニョは大きな知的な目で母を眺めた。
経過・解説
- —-L`imparfait du subjonctif! mi forgesis, kiel oni devas skribi la trian personon.
（TM）
・・ｘｘｘｘｘｘｘｘ・三人称をどう書けばいいのか忘れました。
（TH）
＊フランス語でbateau が正しい綴りです。パソコン辞書でボートの意味です。 マルタが生徒のヤドヴィニョにボートの綴りを教えられない場面です。辛い苦しい！
ボートと訳し、単語にEが付くか無いかの内容で直してください。
（TM）
（La imperfekta subjunktivo!） → 不完了接続詞！ 三人称動詞をどうやって書けば～
良いのか忘れました。
- De kia verbotempo, sinjorino, oni devenigas l‘imparfait du subjonctif?
（TM）
どの時制動詞から、先生、不完了接続詞を持ってくればいいの
（TM）
どの動詞時制から、先生、不完了接続詞を引き出さないといけなかったの？
- —Du passe define de l‘indicatif,—-diris Marta post momento.
（TM）
ｘｘｘｘｘｘｘｘ ちょっとしてマルタは言った。
（La pasinta difinita indikativo,）→直接法の過去形
（TM）
「直接法の過去形からです」ちょっとしてマルタは言った。
- —-Del‘in-di-ca-tif! Kia anĝela voĉeto!
（TM）
ｘｘｘｘｘｘｘｘ何と天使のような声！
（TM）
「ちょく・せつ・ほう・の・かこ！」天使のさえずりだ！
- —-Batau! mi ne scias, sinjorino, kiel oni skribas bateau.E-a-u aŭ a-u?
（TM）
「ボート！わからない、先生、どうやって ボート を書くのか、bateau.E-a-u それともa-u?
—–Ho!—diris Aleĉjo al si mem,—-iel malfacile iras la afero ĉe mia diino! videble ŝi ne scias, kion respondi al la demando de tiu malgranda saĝulaĉino…aŭ eble ŝi revas…ha!
（TM）
「おやおや」アレーチョは独り言を言った、「どうやら僕の女神に関して困ったことになったようだ、彼女はこのちっちゃな賢人の質問に答える返事がわからないようだ、もしくは多分寝ているのか、まあ！
（Saĝulaĉino は saĝa ul aĉ ino →あの小さなこまっしゃくれ）
（TM）
どうやら僕の女神は難儀しているようだぞ！彼女はあの小さなこまっしゃくれの質問の答えがわからないようだ。・・・それとも彼女、もしかしたら寝ているのか、おやおや！
- — ŝi iris al la placo de Krasinski, certe al la magazenoj, por fari aĉetojn.
（TM）
彼女はクラシンスキ広場へ行った、きっと買い物で百貨店へだ。
（TM）
彼女はクラシンスキ広場へ行った、きっと買い物をするんで百貨店へいくんだ。
—-La mono estas nenio! sed peceton de siakoro ŝi povas perdi en la vojo.
（TM）
お金じゃないんだよ！だけど彼女の心のひとかけらを道で無くすことなんだ。
このsiaは誰のことを指すのですか？彼女の、僕の?この辺の内容が良く分からない
（AM）
この文章の主語はŝi なので、fraŭlino malvino を差す。
- Pli-malpli unu horon poste Marta eniris en sian ĉambreton en la mansardo.
（TM）
おおよそ一時間ほど後でマルタは屋根裏部屋の自分の部屋へ入っていった。
（TM）
おおよそ一時間ほど後でマルタはマンサードの自分の部屋へ入っていった。
次からの長い文は難しくて困りました。とりあえず訳してみます。
（TH）
＊この長い文は僕も訳文を二回目で挑戦しますのでMさん
お待ちください。良い訳文だけどもう少し解かりやすくしましょう。
- Forlasante ĝin,ŝi havis vizaĝon viglan, paŝon facilan, kun rideto ŝi alpremis al la koro kaj kisis sur la frunto la malgrandan filineton,
（TM）
彼女は活気ある表情をしていた、軽やかな歩みを持っていた。笑顔で抱きしめて娘の額にキスをした、
（AM）
forlasante ĝin, のĝi は何を指していますか？ la mansardo ですね。
屋根裏部屋を後にした時には、活気があり、足取りも軽やかだったのです。
（TM）
マンサードを後にしたその時マルタはイキイキした表情で足取りも軽く、微笑んで娘を抱きしめ額にキスをした。
（TH）
僕の追加意見は、マンサードを辞書を引くと屋根裏部屋と出てくるので屋根裏部屋の自分の小さい部屋と直してください。
（TM）
屋根裏部屋を後にしたその時マルタはイキイキした表情で足取りも軽く、微笑んで娘を抱きしめ額にキスをした。
- instruante ŝin, kiel ŝi, en la tempo de ŝia forestado, devas ludi kun sia pupo kaj kun la du kriplaj seĝoj, kiuj servis al la pupo kiel lito kaj lulilo;
（TM）
彼女に自分の留守の間のことを教えながら；留守の時は、人形と2脚のいびつな椅子と一緒に遊ばなければいけない。椅子は人形のベッドとゆりかごになってくれるからと。
（TM）
娘に自分の留守の間の事をこう伝えながら：留守の時は人形と二つのいびつな椅子と遊ぶように、椅子は人形のベッドやゆりかごになってなってくれるからねと。
- ŝi revenis per malrapidaj paŝoj, kun mallevitaj okuloj kaj kun esprimo de premanta enpensiĝo sur la vizaĝo.
（TM）
それらを後に残し、彼女は帰ってきた、ゆっくりな足取りで、伏し目がちな目をして、表情には押さえつけられた深い考えが表れていた。
（TM）
そしてマルタは重い足取りで帰宅した、伏せた目と物思いに沈んだ表情をして。
- Al la salutaj ekkrioj kaj karesoj de la infano ŝi respondis per apenaŭ tuŝanta, silenta kiso.
（TM）
歓迎の叫びと子供の愛撫に、かろうじて触れながら静かなキスで返事をした。
（TM）
子供の歓迎の叫びと愛撫に彼女はやっとのことで軽く静かなキスを返した。